Arjan
 

Er lijkt voor wat betreft de stem van de Amerikaanse singer songwriter Anais Mitchell geen tussenweg. Of je loopt er mee weg of je vind haar klanken verschrikkelijk. Eerlijkheidshalve moest ik wel aan haar stem wennen maar na enkele draaibeurten van een van haar vorige platen Hadestown was ik toch verkocht. Meer dan die plaat bezat ik niet, wat overigens geen duidelijke reden heeft. Mijn muzikale voorkeuren liggen breed en dan wil het wel eens gebeuren dat ik van sommige artiesten in de backcatalogue iets mis.

Rein
 

Dat de van geboorte Australische, doch in Canada opgegroeide, Ruth Moody een schoonheid is zal niemand ontgaan. En dat ze een gedreven muzikante en zangeres is al evenmin, gezien de prachtvolle albums van The Wailin’Jennys. Echter bovengenoemde componenten alleen zijn niet voldoende om een volwaardige plaat neer te zetten. Een organisatorische rol kun je mogelijk nog uit handen geven (productie: David Travers-Smith) echter met het schrijven van een uitstekende compositie weet je als artiest toch een enorme meerwaarde te bereiken.

Hans
 

Het is alweer ruim drie jaar geleden dat Chris Wood met zijn laatste album Handmade Life op de proppen kwam. Wood zette met dat album een maatschappelijk getint, maar ook ontroerend album neer. Muzikaal mooi klein gehouden, meer dan drums, trombone, cello en gitaar was niet nodig om de toenmalige state of the union neer te zetten. Zijn veelal op de actualiteit geënte teksten beschouwden het groeiende onbehagen heersend binnen een samenleving die zowel in crisis als in transitie verkeerd.

Rein
 

Om van een vergelijking te spreken gaat te ver, echter associaties naar Bob Dylan of Leonard Cohen kwamen bij mij op tijdens de beluistering van deze nieuwe Ian Fitzgerald plaat. Deze onlangs verschenen titel is de vijfde in de rij. Zijn haardos wordt ruiger per album. Het oeuvre bouwt zich gestaag op, zijn eerste was van 2004 (Missing Silver, en lijkt niet meer beschikbaar).

Martin
 

Voordat ze koos voor een avontuur als zangeres stond Amy Speace al op de planken als actrice bij de National Shakespeare Company die zich – de naam zegt het al – toelegde op de stukken van de vermaarde dichter. Het kan alvast geen kwaad dat in het achterhoofd te houden bij het beluisteren van haar nieuwe album How To Sleep In A Stormy Boat, maar het is niet allesbepalend. Of er een groot toneelspeelster aan haar verloren is, kan ik helaas niet zeggen omdat ik nooit de kans heb gehad haar in een toneelstuk aan het werk te zien.

Hans
 

Het is alweer ruim 7 jaar geleden dat June Tabor, grand dame van de Engelse folk, de samenwerking zocht met jazz saxofonist Iain Ballamy en haar vaste pianist Huw Warren voor een project dat onlangs gepresenteerd werd onder de titel Quercus. De drie werkten al eerder samen op het in 2005 verschenen Tabor album At The Woods Heart. Tijdens de daarop volgende tour nam men Quercus op. Het betreft een verzameling welhaast klassiek te noemen kamer jazz-folk samengesteld uit één live concert in Basingstoke.

Gretchen Peters: Woman On the Wheel

Gretchen Peters is sinds mijn muzikale voorkeur naar het singer songwriter genre verschoof een van mijn favoriete vrouwelijke vertolkers geworden. Met name haar Trio album, Burnt Toast & Offerings en One To The Heart, One To The Head, dat ze samen met Tom Russell maakte, zijn favoriet. Haar toegankelijke en melodieuze nummers die op het snijvlak van country en folk geschreven zijn verraden een neusje voor enerzijds muzikale integriteit en anderzijds commercieel gevoel.

Slaid Cleaves: Still Fighting the War

Jaren geleden laaide de belangstelling voor Slaid Cleaves muziek ineens op, en ik werd daarin meegezogen. Zag hem rond 2002 in korte tijd tweemaal, en het enthousiasme tijdens zijn optredens was aanstekelijk. Het was mooi zolang het duurde, want ik sneuvelde onder de overdaad aan country, patriotisme en positiviteit. Too much for me! Dusdanig dat ik Slaid tot 2013 niet bliefde. Ruim 10 jaar schoof ik zijn albums structureel terzijde, en bleef onverzettelijk vasthouden aan mijn (voor)oordeel. Ik had het zo langzamerhand wel gehoord met Good Ol’Slaid!

Chip Taylor: Block out the Sirens of this Lonely World

Dat de donkere setting van de hoes Chip’s gemoedtoestand reflecteert heeft amper toelichting nodig, wanneer je beseft dat het materiaal tot stand kwam naar aanleiding van één van de donkerste periodes die Noorwegen gekend heeft. De slachting op het eiland Utoya en de bomaanslag te Oslo behoren tot de afgrijslijkste incidenten van de afgelopen jaren. Chip Taylor vertoefde op dat moment in Noorwegen, en beleefde met de Noren deze absurde gebeurtenis.

Joe Bonamassa: An Acoustic Evening At The Vienna Opera House

Joe Bonamassa is een grote meneer geworden. Na het vullen van o.a de historische Royal Albert Hall stond hij vorig jaar in het even zo historische Vienna Opera House. Die status heeft hij overigens meer dan verdient. In ieder geval werkt hij er hard genoeg voor. De laatste jaren komt hij ieder jaar wel met minimaal 2 producten op de markt. Die werklust die jaarlijks leid tot die producten is voor de fans natuurlijk erg mooi. Aan de andere kant bekruipt me wel eens het gevoel dat de valkuil aanwezig is dat hij de markt overvoerd en men op den duur bonamassa-moe wordt.

Tom Russell & Norwegian Wind Ensemble: Aztec Jazz

Op 20 mei 2012 zat ik samen met mijn vrouw in de Amstelkerk. De zaal was uitverkocht en wij werden overdonderd door een innemende persoonlijkheid. Het was duidelijk dat, ondanks al zijn bescheidenheid, niemand anders dan de welbespraakte Tom Russell de hoofdpersoon van de avond was. Hij werd terzijde gestaan door Thad Beckman op gitaar. Dat Tom liedjes kan schrijven had hij al bewezen over de voorgaande 30 jaren, maar dat hij een performer a la carte was wist ik nog niet. Een geweldige avond, kan niet ander zeggen.

Warren Haynes: Live At The Moody Theater

Warren Haynes is in mijn ogen een ondergewaardeerd muzikant. Bij aanschaf van deze cd/dvd combinatie bedacht ik me dat ik in deze tuin maar ook in de verschillende muziekbladen altijd weinig van hem tegenkom. Daarop heb ik gekozen om hem met deze plaat maar eens wat verdiende aandacht te geven. Haynes is een bezige bij en een duizendpoot. Deze elementen dragen er wellicht aan bij dat hij voor een wat groter publiek wat ongrijpbaar blijft.

Gov’t Mule: Vols. 1 & 2 + Live in Concert

Gov’t Mule is een jamband met elementen uit de Rock/Southern rock, Blues, Soul,Funk en Jazz/Fusion. De band staat onder leiding van Warren Haynes die naast het bestieren van deze band onderdeel is van The Allman Brothers en The Dead(een doorstart van Grateful Dead). Verder levert hij zijn diensten aan bevriende muzikanten als Dave Mathhews Band en Derek Trucksen levert tussentijds nog wel eens een solo album af. Vanaf 1994 wilde hij, naast onderdeel van Allman Brothers, ook zijn eigen band hebben.

Pages

Interview

Gretchen
Peters

 

 

Folk@22

1 juni 2013